Soevereiniteit, solidariteit en democratie in Europa: de linkse puzzel

0

Op het nippertje kwam er dan toch een akkoord tussen Griekenland en de eurogroep. De crisis lijkt daardoor voorlopig afgewend. Voorlopig, want de dieperliggende oorzaken zijn allerminst weggenomen. Zolang er geen deling van soevereiniteit is en de solidaire risicospreiding uitblijft, modderen we door.

De Griekse kwestie hield Europa tijdens de voorbije maanden in de greep. Het beeld was daarbij regelmatig: Dijsselbloem versus Tsipras, of hoe de technocratie de democratie ten gronde richtte.1 Steevast ging het dan ook over de onmacht van de sociaal-democratie. Maar klaagzangen daarover verhinderen inzicht in het Europese probleem van de linkerzijde. Ze bieden dus ook geen uitzicht op een oplossing. Zoals Joop den Uyl vroeger zei: geen uitzicht zonder inzicht. De escalatie de voorbije maanden is het resultaat van een structuurprobleem in de eurozone.

Dat structuurprobleem is geen excuus voor manke economische recepten (zoals een eenzijdig bezuinigingsbeleid) of politieke noodgrepen (zoals het plots afkondigen van een referendum), maar het verklaart waarom de eurozone zo vatbaar is voor de noodlottige escalatie die we gezien hebben, en waarom er geen rationeel debat over de toe te passen recepten ontstaat. De eurozone schiet kort samengevat tekort bij het delen van soevereiniteit en van risico’s.

Klik hier om het volledige artikel te downloaden.

Delen.

Over de auteur

Frank Vandenbroucke

Frank Vandenbroucke was minister in Belgische regeringen en is nu verbonden aan de Universiteit van Leuven, Antwerpen en Amsterdam. Tevens bekleedt hij de Den-Uyl leerstoel aan de UvA.