Initiatiefnota Eerlijk Werk Wereldwijd

0

Radhamma werd op 9 maart 2014 opgenomen in het ziekenhuis. Ze overleed niet veel later. Ze had zelfmoord gepleegd door nagellak te drinken. Ze was 14 jaar oud en werkte en woonde al een jaar in de Sulochana Cotton Mills, een gigantische spinnerij.

Volgens het Tirupur People’s Forum (TPF) was Radhamma depressief door het vele aantal uren dat ze moest werken.

Zoals honderdduizenden anderen ging Radhamma in een spinnerij werken omdat haar goed onderdak en eten, onderwijs, een 8-urige werkdag een wekelijkse vrije dag en een eenmalige soms geld na drie jaar werken was beloofd. Ze kreeg eindeloze werkdagen met kleine pauzes en werk dat nooit ophield, 7 dagen in de week. Ze sliep in een barak op het terrein van de spinnerij, die ze niet mocht verlaten.1

Veel meisjes houden het niet vol. Zij verlaten de spinnerij voordat ze er drie jaar werken. Na drie jaar krijgen ze een grote bonus uitbetaald, al weten veel meisjes niet hoeveel dat zal zijn. In de praktijk is dat 400 tot 700 euro, 20 tot 35 maandsalarissen. Nog schrijnender zijn de meisjes die worden weggestuurd voordat de drie jaar om zijn. Soms vlak van tevoren. Ook zij krijgen de bonus niet. Hun recht halen, kunnen ze niet. Ze hebben geen contract en geen vakbond. Ze hebben alleen een gebroken belofte.

Als ze hun bonus wel krijgen, wordt die vaak gebruikt om hun bruidsschat te betalen. Met al dat harde werk hebben ze dan hun eigen uithuwelijking ‘verdient’.

Klik hier om het volledige artikel te downloaden.

Delen.

Over de auteur

Roelof Van Laar

Roelof van Laar is PvdA Tweede Kamerlid, woordvoerder Ontwikkelingssamenwerking en Internationale handel.