Hoe verder met de EMU?

0

De diepe economische crisis waar de Eurozone doorheen is gegaan heeft ons geleerd dat de Euro niet vanzelf leidt tot convergentie tussen de deelnemende landen. Integendeel, uit onderzoek is gebleken dat juist de sterke landen (zoals Duitsland en Nederland) voordeel hebben gehad van de Euro.

De neoliberale hervormingen die aan landen in crisis werden opgelegd (als uitvloeisel van de ‘no bail out’-clausule in het verdrag van Lissabon, het uitgangspunt dat elk land de eigen problemen moest oplossen) hebben de crisis niet opgelost, maar verergerd. Doordat veel landen tegelijk bezuinigden zakte de vraag in Europa ineen. De Eurozone heeft zich mede daardoor heel langzaam hersteld van de crisis.

Wat we in plaats daarvan nodig hebben zijn progressieve structurele hervormingen, gebaseerd op solidariteit tussen de lidstaten. Vanuit het besef dat alleen op solidariteit gebaseerde, de landen overstijgende hervormingen een krachtige monetaire unie kunnen opleveren. De sociaaldemocratie is opgericht om te pleiten voor op solidariteit gebaseerd gezamenlijk belang! Juist omdat we moeten denken vanuit een Europees belang, en niet vanuit een optelsom van nationale belangetjes, moet de Commissie uitgebreider  bevoegdheden krijgen, met beslissingsvrijheid. Uit democratisch oogpunt is het noodzakelijk dat de Commissie zulke besluiten ter goedkeuring voorlegt een Eurozone-parlement. Dan is de besluitvorming ook transparanter dan nu besluiten resulteren uit koehandel achter gesloten deuren tussen de regeringsleiders.

Klik hier om het volledige artikel te downloaden.

Delen.

Over de auteur

Chris Peeters

Chris Peeters is lid van de gekozen PES-delegatie en van de werkgroep PvdA Duurzaam Energie.