Een inclusieve arbeidsmarkt vergt meer dan garantiebanen

0

Om lastig bemiddelbare mensen aan werk te helpen, is meer nodig dan garantiebanen. Het is zaak dat gemeenten zoveel mogelijk experimenteren met aanbestedingen, sociaal ondernemerschap en het zoeken naar elementair werk dat ook door kwetsbaren gedaan kan worden.
Als op 1 januari 2015 de Participatiewet in werking treedt, wordt zowel de gang naar de Wet sociale werkvoorziening (WSW) als die naar de Wajong grotendeels afgesloten. Gemeenten worden dan niet alleen verantwoordelijk voor de reïntegratie op de arbeidsmarkt van bijstandsgerechtigden, maar ook voor die van mensen met een lichamelijke, psychische of verstandelijke handicap die nu nog in aanmerking komen voor een WSW-indicatie en van nieuw instromende jonggehandicapten die in beginsel kunnen werken.
Het Rijk financierde tot nu toe circa honderdduizend sociale werkplaatsen in het kader van de WSW. Dat aantal wordt teruggebracht naar dertigduizend. In de nieuwe opzet kunnen gemeenten er weliswaar voor kiezen een deel van het beschikbare budget te gebruiken voor het creëren van ‘beschutte werkplaatsen’, maar de uitdrukkelijke bedoeling is dat zij zoveel mogelijk mensen die niet zelfstandig het minimumloon kunnen verdienen, gaan onderbrengen bij reguliere werkgevers.

Klik hier om het volledige artikel te downloaden.

Delen.

Over de auteur

Saskia Klosse & Joan Muysken

Saskia Klosse is hoogleraar sociaal recht aan de Universiteit Maastricht. Joan Muysken is emeritus hoogleraar macro-economie aan de Universiteit Maastricht.